Muzyka w drugiej Polowie dwudziestego wieku i jej glowne kierunki
Muzyka, która była tworzona w drugiej Polowie dwudziestego wieku wykazuje podobne zróżnicowanie, a może nawet wieksze, niż w jego pierwszej Polowie. Charakterystyczne jest powstawanie nowych kierunków oraz również zwracanie się ku kierunkom dawnym, i korzystanie z ich osiągnieć.
Najardziej charakterystycznym motywem muzki w drugiej Polowie dwudziestego wieku jest szuaknie nowych form dźwiękowych, które łaczy praktycznie wszystkie kierunki i tendencje tego okresu. Dazenia i nowe kierunki następowały po sobie bardzo szybko, zanim jedne z nich zaczely Cieszyc się duza popualrnoscią, a drugie jeszcze nie zdołały się na dobre zadomowić. Mnogosc i zróżnicowanie tychze kierunkow i tendencji jest bardzo charakterystycznym zjawiskiem wlasnie dla tego okresu. W krajach bloku komunistycznego bardzo duza popularność zdobył ponownie kirunek neoklasycystyczny. Wynika z tego, ze muzyka pierwszej polowy wieku dwudziestego, charakteryzuje się penwgo rodzaju chaosem, niejsanościa i mieszaniem się róznych kieruków i pradow. Genralnie, tendencje w muzyce zdołają się skupić w kilku grupach, którymi sa na przykład grupa, w ktorej nastepuje kontynuacja klasycyzmu i dodekafonii, renesans dawnych form, grupa, w ktorej rozwijała się muzyka stochastyczna oraz rozwój serializmu.